Gezien: De Storm

zondag, september 20, 2009


Het is haast onmogelijk om na het lezen van de negatieve recensies en het horen van de kritiek van Kees Slager onbevooroordeeld de film De Storm te bekijken, maar ik heb het vanochtend geprobeerd.

Centraal in deze film staat Julia, een ongetrouwde jonge moeder uit een orthodox-christelijk gezin, die in de rampnacht van 1 februari 1953 haar moeder, zus en haar baby verliest. Julia wordt gered en gaat met hulp van de jonge luitenant-ter-zee Aldo op zoek naar haar kind.

De film kon mij niet zo boeien. Veel zaken kwamen niet geloofwaardig over, zoals het milieu waaruit Julia afkomstig was (in dat soort gezinnen kwam echt geen kerstboom in huis), het feit dat mensen in één gezin met drie verschillende accenten spraken (Vlaams, Nederlands en quasi-Zeeuws), en vrouwen in Walcherse klederdracht op Schouwen-Duiveland.

De ramp speelt min of meer een bijrol in de film, de geschiedenis van Julia had ook kunnen plaatsvinden tijdens de Tweede Wereldoorlog, 11 september 2001 of elke andere (natuur)ramp. De film was mijns inziens sterker geworden als naast het verhaal van Julia ook de geschiedenis van Krina, de vrouw die Julia's baby opvoedt, verder was uitgediept.

Geen hoogvlieger, deze film. Ik kan me prima vinden in de Volkskrantrecensie: mooi beeld, zwak verhaal.

10 reacties:

Mmmm, je bent niet de eerste die ik dit hoor zeggen. Ik bewaar 'm dan toch maar voor een dvdmiddag, een keer op een zondag. Wilde 'm aanvankelijk wel gaan zien in de bios maar dat vind ik dan toch weer net te mooi nu...

zo sep 20, 01:28:00 PM 2009  

@Edwin: en laat ik nu degene zijn die de speelfilms op dvd aanschaft! Wacht wacht deze film betreft maar op een regenachtige zondagmiddag.

Henk zei
zo sep 20, 01:31:00 PM 2009  

Ben het helemaal met je eens. En wat de vrouwelijke hoofdrolspeelster betreft vond ik dat ze alleen prachtig met haar lip kon bibberen.
Daar had ze vast lang op geoefend.

En dan te bedenken dat ik voor deze film "la vie moderne", die in het Schuttershof draaide, heb laten lopen.

zo sep 20, 09:38:00 PM 2009  

@Wvs: tja, soms valt 't tegen...

Henk zei
ma sep 21, 08:04:00 AM 2009  

Ik laat deze voorlopig even zitten. Ga liever iets leuks kijken. De recensies die ik tot nu heb gelezen zeggen in grote lijnen hetzelfde. Een aanrader is het dus niet :)

ma sep 21, 10:49:00 PM 2009  

Ben het roerend eens met je Henk, weinig oog voor het `Zeeuwse` detail, niemand hier die zich kan identiferen met een gereformeerd milieu vol kerstbomen en Walcherse boerinnen op Schouwen. Heb me er enorm aan gestoord.

Wat dacht je bovendien van het model-orthodox-gereformeerde gezin waarin Sombogaard een familie aan een kerstontbijt(!) laat zitten met slechts 2 dochters die in 1953 de, toen op Schouwen veeeeeeel voorkomende, meisjesnamen Emma en Julia dragen,(waar heeft die regisseur research gedaan, op de Middelburgse ABS of zo?) In 1953 heette je Willy en Ria op 18°jarige leeftijd in Zeeland. Als je geluk had. En anders Coby of Saar.)

Deze magere, ongeloofwaardige film is opgedragen aan alle slachtoffers van de ramp van 1953. Wat een belediging voor die mensen.

Janette zei
ma sep 28, 04:20:00 PM 2009  

@Janette: die namen vond ik ook vreemd, dat het slechts 2 dochters waren alla, dat had de Heere waarschijnlijk zo gewild. Ook het feit dat de dames uit dit milieu naar de fanfare gingen (mijn moeder -gewoon gereformeerd- is in de jaren '50 nog door mijn opa uit de bioscoop aan de Lange Delft gehaald) vond ik erg ongeloofwaardig. Dingeman herkende veel van het verstikkende milieu van het Yerseke uit zijn jeugd terug, terwijl ik het eigenlijk nog erg "lucht" vond.

De Ramp is, zoals ook in de Volkskrantrecensie staat, eigenlijk bijzaak in deze film.

Henk zei
ma sep 28, 04:43:00 PM 2009  

@Mike: ik zou 'm laten schieten.

Henk zei
ma sep 28, 04:43:00 PM 2009  

@Henk: Dat is wel grappig, ik was onderworpen aan datzelfde verstikkende milieu in Yerseke als Dingeman ijzeren jaren geleden, maar had geen enkel deja vu-gevoel bij het zien van deze film. Zoals je zegt, te lucht. Een echt orthodox dorp had en heeft niet eens een fanfare, en werd ook zo zeker niet genoemd, veel te roomse benaming. En een grootvader die zijn pasgeboren kleinzoon niet wil zien? Dat werd dan weer wel gezien als een geschenk van de Heere, ook al was dat arme joch in zonde geboren. Enfin, heeft het Reformatorisch Dagblad ook een recensie van de Storm gepubliceerd? Nee zeker, jammer hoor, had die invalshoek graag gelezen.

Janette zei
ma sep 28, 05:27:00 PM 2009  

@Janette: de film is toch gebaseerd op het boek 1953 van Rik Launspach, die ook het scenario van de film schreef en een klein rolletje in de film heeft? (Deze roman is genomineerd voor de Zeeuwse Boekenprijs). Dat boek zal ook een hoop van dit soort fouten bevatten vermoed ik. (Recensie in Meer over Media is niet positief). Wat dacht jij van dat gereformeerde dorp dat uit dansen ging? Ik moest vandaag denken aan een lied van Robert Long:

Want 't leven was lijden, als je danste een heiden.
Als je lachte te luchtig, als je kuste ontuchtig.
Als je niet wilde werken of je ging niet ter kerke.
Als je lui in de zon lag, als je fietste op zondag.
Kortom, alles was verkeerd, want dat had je geleerd .

Henk zei
di sep 29, 08:31:00 AM 2009  

Een reactie plaatsen