dr.henkenstein

Ik had vanmiddag vrijgenomen. Tussen de buien door fietste ik naar de stad om een bezoek te brengen aan de plaatselijke boekhandel. Bij de kinderboekenafdeling ving ik een gesprek op tussen twee dames:

Dame 1 (zuchtend): "Ik moet een boek voor een jongen kopen."
Dame 2: "Oei, da's wel moeilijk als je er zelf geen hebt."

Als ik in de bibliotheek was geweest zou ik me meteen met dit gesprek hebben bemoeid, maar hier twijfelde ik: zou ik dame 1 aanspreken en haar via een aantal vragen op weg helpen naar een aardig boek? Ik heb het niet gedaan want ik was dan misschien inhoudelijk wél, maar fysiek niét op eigen terrein. Ik was hier niet beroepsmatig aanwezig en dan ga ik niet zo gemakkelijk een gesprek aan met wildvreemde dames of heren. Bovendien werd de kassa bemenst door een medewerkster die echt ontzettend veel van kinderboeken weet, en veel meer titels heeft gelezen dan ik. Ik besloot dat dame 1 zelf maar op het idee moest komen om het personeel van de winkel in te schakelen. Ik was per slot van rekening vrij.

Maar welke boeken zou ik nu hebben aangeraden? Dame 1 stond bij de kast met boeken voor kinderen vanaf 8 jaar, en dat zou betekenen dat de jongen in kwestie zelf kan lezen. Dan hangt het er verder van af hoe oud het kind is, of hij graag leest, welke boeken hij gelezen heeft, of hij (een) favoriete schrijver(s) heeft en of hij van (een) bepaald(e) genres houdt.

De uitkomst had van alles kunnen zijn: Donald Duck of Harry Potter, de Grijze Jagerserie of de Narniaboeken, De brief voor de koning of De Griezelbus, Pippi Langkous of Geronimo Stilton, Jacques Vriens of Lydia Rood, Rindert Kromhout of Hotze de Roos, maar misschien niet zo snel een specifiek jongensboek.

Er zijn natuurlijk echte jongens- en echte meisjesboeken, die vooral door erg commerciële uitgeverijen op de markt worden gebracht. Maar ik houd niet van dat jongens- en meisjesgedoe. Jongens zijn jongens en meisjes zijn meisjes, maar als het gaat om leesbevordering kijk ik liever naar het individu dan naar de groep waar hij of zij toe behoort. En dat kan er dus toe leiden dat ik de ene jongen Ronja de Roversdochter aanraad en de ander Snelle Jelle, en het ene meisje Gossip girl en het andere meisje Artemis Fowl.

Voor mij dus geen jongens- en meisjesboekengedoe, maar voor degene die wel in dit onderwerp is geïnteresseerd: het Symposium Jeugdliteratuur dat op 27 januari 2010 plaatsvindt in de Universiteit van Tilburg besteedt onder de titel Iedereen leest! aandacht aan de doorgaande leeslijn voor meisjes én jongens.

Foto: Boy Reading on a Red Carpet, Pride of Bilbao Ferry, Bay of Biscay, 2004 / John Perivolaris.

Love2dance, een aardige voorstelling van het Internationaal Danstheater.

Prik nummer twee volgt op 11 december.

Eind jaren '80 was de woensdagmiddag voor mij het hoogtepunt van de week. Dan werd het radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond uitgezonden. Alle afleveringen van dit programma zijn nu te beluisteren via http://weblogs.vpro.nl/ronflonflon/. Op de driedubbelcd Flarden uit Ronflonflon zijn fragmenten en liedjes te horen. Deze cd met meer dan drie uur luisterplezier is te koop via de webwinkel van de VPRO. Ik heb de cd zondag besteld en vandaag viel hij op mijn deurmat.

De oude karavaanstad Timboektoe, Djenné met zijn lemen moskee en Ségou, bekend van de prachtige boeken van Maryse Condé ... plaatsen in Mali die ik graag eens zou willen bezoeken.

Misschien kunnen we een uitwisseling organiseren met de bibliotheek in Timboektoe?

Artikel gescand uit IS, tijdschrift over internationale samenwerking.

Gisteren hadden wij ons jaarlijkse teamuitstapje. De wandeling Zurenborg @ Diamant uit het boekje 100% Antwerpen voerde ons langs prachtige Belle Époque-huizen, door Borgerhout naar de Joodse wijk, waar we genoten van een koosjere lunch (met uitleg) bij Hoffy's, het enige Jiddische restaurant in Europa.

Na de middagmaaltijd wandelden we langs het prachtige Centraal Station door naar de Chinese wijk, waar we uiteengingen om te gaan winkelen, kunstschatten te bekijken en/of pintjes te vatten. We sloten de dag af met een diner in het Marokkaanse restaurant Fez. Het was een heerlijke dag, wat is Antwerpen toch een leuke stad!

Alles wat ik zou willen zeggen over de "affaire Herman van Veen" wordt al prima verwoord door De Digitolle Griezel.

Mooiste commentaar op zijn blogpost: Ze demonizeuren.